تصاویری از زلزله آذربایجانشرقی از نگاه دوربین خودم

از روستاهای تابعه هریس و ورزقان

مقدمه ؛ این روزا حال دلم خیلی خوش نیست...خبر زلزله ی "دیار مادری" ام به شدت تکانم داده...
قلمم رو گم کرده ام...کلماتم تمام شده...حواسم کار نمی کند...

خیلی تلاش کردم که میتونستم کاری بکنم...تا مگر:

آغوشی باشم برای "کودک"ی سردرگم که هنوز معنی "مرگ" و "تنهایی" و "یتیمی" را نمی داند...

"شانه" ای باشم برای بغض "برادر"ی که مات و مبهوت به نعش خاک آلود برادرش زُل زده...

"خواهر"ی باشم برای در آغوش کشیدن "خواهری" که هنوز مرگ "برادر" را باور نکرده...

"کوه"ی باشم برای تحمل آتشفشان نیمه خاموش سینه ی "پدری" که بی اختیار پشت سر تابوت فرزندش به راه افتاده...

و دشتی که می توانستم ضجّه ی جان گداز "مادر"ی را در پهنه ی بیکران سینه ام جاری کنم...                                       

اما افسوس...

امامزاده روستای ولی لو

نقاشی هایی که مضمون آنها خود حکایتی در پی دارند ...

فرهاد ، پسرکی که هنوز در بهت ویرانی خانه شان مانده است ...

مسجد روستای جیقه

کیف مدرسه ای که علی برای مدرسه امسالش خریده بود ....

معصومه تازه به سن تکلیف رسیده ....

رویاهای زیبای کودکانه در آن وضعیت هم رنگ نباخته بود ...

کودکان در اندیشه چه هستند ...

تهیه و تنظیم ؛ خدمتگذار شما در  وبلاگ المهدی (عج)

تاریخ عکسها ؛ ۸/۶/۱۳۹۱